Het plan

Het nieuwe plan

Lees dit boek

Afrika

Wat ik niet las, deel 11: Togo

27/02/2019

In deze serie ga ik terug naar achttien verschillende landen, op zoek naar de vrouwen die ik in de eerste helft van 2018 over het hoofd zag. Mijn hoop op het vinden van boeken wordt met elke aflevering kleiner, dus bij het elfde deel – Togo – was er weinig meer van over. Ik was al druk bezig met gedichten sprokkelen toen ik onverwachts op een autobiografie stuitte: Fauziya Kassindja’s Do they hear you when you cry (1998), door Pauline…

Lees verder

Afrika

Wat ik niet las, deel 10: Guinee

20/02/2019

In deze serie ga ik terug naar achttien verschillende landen, op zoek naar de vrouwen die ik in de eerste helft van 2018 over het hoofd zag. Mijn zoektocht naar een boek van een Guinese vrouw bevestigt voor de zekerheid nog maar eens wat we al weten: de literaire wereld is seksistisch. Waar ik vorig jaar binnen no time een vertaald boek van een man in handen had (in het Nederlands nota bene), was dit jaar geen vergrootglas sterk genoeg…

Lees verder

Afrika

Wat ik niet las, deel 9: Mauritanië

07/02/2019

In deze serie ga ik terug naar achttien verschillende landen, op zoek naar de vrouwen die ik in de eerste helft van 2018 over het hoofd zag. Het is telkens weer afwachten wat voor boeken ik tegenkom in deze serie, en vooral: óf ik boeken tegenkom. Meerdere keren ben ik niet verder gekomen dan enkele gedichten uit een bloemlezing (zoals deze uit Sao Tomé en Principe) of een online gepubliceerd verhaal (zoals mijn keuze voor Andorra). In Mauritanië kwam het…

Lees verder

Azië

Libanon: compromisloze essays

01/02/2019

In haar essaybundel Hoe ik Sheherazade heb vermoord maakt Joumana Haddad niet alleen korte metten met de vertelster uit Duizend-en-een-nacht, maar vooral met onze aannames, droombeelden en stereotyperingen over Arabische vrouwen in het algemeen. Ze heeft maar al te vaak aan een westers publiek moeten uitleggen dat Arabische vrouwen heus mouwloze topjes en minirokken dragen en ergert zich dood aan het cliché van de Arabische vrouw als zielig, onderdrukt en weerloos schepsel. In Hoe ik Sheherazade heb vermoord (2011) vertelt…

Lees verder

Azië

Palestina: een boek om te omhelzen

30/01/2019

In 2018 las ik genoeg hartverscheurende romans en aangrijpende verhalen, maar weinig boeken die zo meeslepend zijn dat je er een beetje in kunt verdwijnen. Het hele jaar zocht ik naar spannende verhaallijnen, wervelende personages en overdonderende liefdesgeschiedenissen, want af en toe heb je een boek nodig dat je zo bij de lurven grijpt dat je de bladzijden eigenlijk net iets te snel omslaat. Eind december las ik zo’n boek: Susan Abulhawa’s Het blauw tussen hemel en zee, mijn keuze…

Lees verder

Azië

Israël: bizarre beelden

16/01/2019

Afrika is bijna het grootste continent op aarde – niet qua oppervlakte (dat is Azië) maar wel qua aantal landen (dat zijn er minstens vierenvijftig*). Het kostte mij bijna elf maanden om van Marokko helemaal naar Egypte te reizen, waardoor ik pas eind december aankwam op een nieuw continent: Azië. Ik besloot dat deze nieuwe start het uitgelezen moment was om ook een nieuw genre uit te proberen. In mei las ik al een graphic novel (het prachtige Aya, geschreven…

Lees verder

Afrika

Egypte: een leven in momenten

13/01/2019

Eerlijk is eerlijk: toen ik op zoek ging naar een Egyptisch boek, was het wel heel verleidelijk om iets te kiezen van Nawal El Saadawi. Behalve gynaecoloog, feminist en politiek activist, is zij ook een van de beroemdste schrijvers van Egypte. Toch heb ik nog altijd niets van haar gelezen – hoog tijd om daar verandering in te brengen. Aan de andere kant maakt El Saadawi’s beroemdheid haar tot de meest voor de hand liggende keuze, terwijl dit project nou…

Lees verder

Afrika

Wat ik niet las, deel 8: Kaapverdië

07/01/2019

In deze serie ga ik terug naar achttien verschillende landen, op zoek naar de vrouwen die ik in de eerste helft van 2018 over het hoofd zag. Kaapverdische vrouwen, bijvoorbeeld. In plaats van een Kaapverdische schrijfster las ik in april Selected Poems van Corsino Fortes, vertaald door Daniel Hahn en Sean O’Brien. De reden was simpel: bij mijn weten bestonden er precies nul komma nul vertaalde boeken van Kaapverdische vrouwen. Helaas hebben de afgelopen negen maanden daar weinig verandering in…

Lees verder

Afrika

Libië: de geheimen van Tripoli

02/01/2019

In maart las ik hoe Murad met negenentwintig anderen in een zes meter lange boot stapte om de oversteek van Marokko naar Spanje te maken. In Razan al-Maghrabi’s Vrouwen van de Wind maakt de Marokkaanse Bahiedja dezelfde reis, maar dan van Libië naar Italië. De boot ruikt naar uitlaatgassen, teer en vis; de reis is levensgevaarlijk. De dreiging komt niet alleen van de golven, maar ook van de Italiaanse kustwacht, de smokkelaars en de mannen op de boot zelf. Wanneer…

Lees verder

Afrika

Tunesië: verbrijzelde dromen

30/12/2018

Ondanks de titel hoopte ik tot aan de allerlaatste pagina van I Die by This Country op een wonder waardoor het allemaal toch nog goed zou komen. Waarom weet ik niet, want Fawzia Zouari (1955) maakt er geen geheim van dat haar roman in-en-in treurig is. ‘Listen to the happiness drifting away,’ waarschuwt Nacéra op de tweede pagina. Ze staat op het punt om haar jongere zus Amira het verhaal van hun leven te vertellen. Niet om in leven te…

Lees verder