Browsing Tag

Romans

Azië

Jordanië: vriendschap

07/03/2019

Het zou me niks verbazen als vriendschappen tussen vrouwen relatief zeldzaam zijn in de literatuur. Het kost mij in ieder geval de nodige moeite om voorbeelden op te noemen, terwijl ik in een mum van tijd een hele stapel literaire bromances uit mijn mouw kan schudden. Reden genoeg om Zoutpilaren. Een vriendschap tussen twee vrouwen in Jordanië te lezen, Mark Benninga’s vertaling van Fadia Faqirs Pillars of Salt (1996). De twee vrouwen in kwestie zijn Maha, een eenvoudige, plattelandse bedoeïenenvrouw,…

Lees verder

Azië

Syrië: dubbele tralies

28/02/2019

Na de dood van haar vader verkoopt Sabriya in het geheim een antiek kleed dat in het huis van haar familie lag. Zonder medeweten van haar broers gebruikt ze het geld om een extravagant begrafenisfeest te geven. De mannen zingen, iemand speelt fluit en er hangen zoveel lichtjes dat het huis eruitziet alsof het is aangekleed voor een bruiloft. De volgende ochtend wordt Sabriya gevonden in de tuin, hangend aan de tak van een citroenboom. Het feest was in werkelijkheid…

Lees verder

Azië

Palestina: een boek om te omhelzen

30/01/2019

In 2018 las ik genoeg hartverscheurende romans en aangrijpende verhalen, maar weinig boeken die zo meeslepend zijn dat je er een beetje in kunt verdwijnen. Het hele jaar zocht ik naar spannende verhaallijnen, wervelende personages en overdonderende liefdesgeschiedenissen, want af en toe heb je een boek nodig dat je zo bij de lurven grijpt dat je de bladzijden eigenlijk net iets te snel omslaat. Eind december las ik zo’n boek: Susan Abulhawa’s Het blauw tussen hemel en zee, mijn keuze…

Lees verder

Afrika

Libië: de geheimen van Tripoli

02/01/2019

In maart las ik hoe Murad met negenentwintig anderen in een zes meter lange boot stapte om de oversteek van Marokko naar Spanje te maken. In Razan al-Maghrabi’s Vrouwen van de Wind maakt de Marokkaanse Bahiedja dezelfde reis, maar dan van Libië naar Italië. De boot ruikt naar uitlaatgassen, teer en vis; de reis is levensgevaarlijk. De dreiging komt niet alleen van de golven, maar ook van de Italiaanse kustwacht, de smokkelaars en de mannen op de boot zelf. Wanneer…

Lees verder

Afrika

Tunesië: verbrijzelde dromen

30/12/2018

Ondanks de titel hoopte ik tot aan de allerlaatste pagina van I Die by This Country op een wonder waardoor het allemaal toch nog goed zou komen. Waarom weet ik niet, want Fawzia Zouari (1955) maakt er geen geheim van dat haar roman in-en-in treurig is. ‘Listen to the happiness drifting away,’ waarschuwt Nacéra op de tweede pagina. Ze staat op het punt om haar jongere zus Amira het verhaal van hun leven te vertellen. Niet om in leven te…

Lees verder

Afrika

Algerije: de verdwijning van de Franse taal

21/12/2018

Net als Marie NDiaye is Assia Djebar (1936-2015) een naam die ik eigenlijk al had moeten kennen. Djebar was een van de meest vooraanstaande Noord-Afrikaanse schrijvers en de eerste auteur uit de Maghreb die lid werd van de prestigieuze Académie Française. Sterker nog, ze werd vaak genoemd als kanshebber voor de Nobelprijs voor Literatuur. Als klap op de vuurpijl was ze ook nog eens een feminist die regelmatig schreef over de onderdrukking van vrouwen.  Zoals ik al zei: ik had…

Lees verder

Afrika

Soedan: islamitisch feminisme

14/11/2018

In 2000 ging de allereerste Caine Prize for African Writing naar het kortverhaal ‘The Museum’ van de Soedanese auteur Leila Aboulela (1964), die regelmatig geprezen wordt om haar kalme, gracieuze en lyrische proza. Reden genoeg om een van haar boeken te lezen. Ik koos voor haar tweede roman, Minaret (2005), die in 2007 in Nederland verscheen in een vertaling van Wim Scherpenisse. Het boek lost alle verwachtingen over Aboulela’s schrijfstijl meteen in – die is ingehouden en lyrisch en trekt…

Lees verder

Europa

Wat ik niet las, deel 4: Monaco

21/09/2018

In maart ontdekte ik al dat Monaco, recordhouder op het gebied van bevolkingsdichtheid, nou niet bepaald veel prijzen wint op het gebied van schrijversdichtheid – alhoewel we natuurlijk niet te veel mogen verwachten van een land dat qua inwonersaantal voorbijgestreefd wordt door Hellevoetsluis. Het enige boek dat beschikbaar leek te zijn, was Armand Gatti’s Two Plays. Toen ik in juli op zoek ging naar een vertaalde Monegaske vrouw, verwachtte ik dan ook dat mijn zoektocht bij voorbaat gedoemd was te…

Lees verder

Afrika

Somalië: een meisje in een mannenwereld

13/09/2018

Net als Babah Tarawally’s De verloren hand had Idil, een meisje ook mijn keuze voor Nederland kunnen zijn. Het is de debuutroman van de Somalisch-Nederlandse Yasmine Allas (1967), die op haar veertiende op goed geluk met haar bruidsschat naar Saudi-Arabië vertrok en later via België in Nederland terechtkwam. Sinds 1987 woont ze in Amsterdam, waar ze schrijft en acteert. Net als Tarawally schrijft ze in het Nederlands en na Idil, een meisje, verschenen er nog drie romans en een essaybundel…

Lees verder

Afrika

Seychellen: koude, witte geesten

09/09/2018

Het vinden van een Seychels boek was bijna net zo moeilijk als het vinden van een Comorees boek (en dat wil wat zeggen, want voorlopig is er nog steeds nergens een Engelse vertaling van een Comorese vrouw te bekennen). Pas toen mijn ogen bijna vierkant geworden waren, stuitte ik via Google Books op de collectie Afrikaans Literature, een verzameling papers die gegeven werd op de zevende Conferentie over Zuid-Afrikaanse Literatuur, georganiseerd in het Duitse Bad Boll in 1992. Een van…

Lees verder