Browsing Tag

Memoires

Azië

Armenië: ze noemden me een vluchteling

01/07/2019

Al voordat ik vertrok vroeg ik me af wanneer je een boek precies Oegandees, Braziliaans of Kiribatisch mag noemen. Moet de auteur in het land geboren zijn? Er lange tijd gewoond hebben? Of er simpelweg een sterke band mee hebben? En misschien nog wel belangrijker: moet je literatuur eigenlijk wel in hokjes willen stoppen? Mijn keuze voor Armenië bewijst eens te meer hoe ingewikkeld deze vragen zijn. De Armeens-Amerikaanse Anna Astvatsaturian Turcotte groeide op in Azerbeidzjan, moest op haar elfde…

Lees verder

Azië

Qatar: de wereld brak in tweeën

20/05/2019

De bedoeïense Matar is nog maar een paar maanden in Amerika wanneer hij voor het eerst kennismaakt met Sophia, de moeder van zijn Amerikaanse geliefde Gale. Bij zo’n gelegenheid hoort een gepast cadeau. Denkend aan de kepsa die zijn moeder altijd voor hem maakte, besluit Matar om een lammetje mee te nemen. Voordat ze aankomen bij de boerderij van haar moeder, bindt Gale een gele strik om de nek van het lam. Matar vindt dat merkwaardig, maar sinds zijn aankomst…

Lees verder

Afrika

Wat ik niet las, deel 11: Togo

27/02/2019

In deze serie ga ik terug naar achttien verschillende landen, op zoek naar de vrouwen die ik in de eerste helft van 2018 over het hoofd zag. Mijn hoop op het vinden van boeken wordt met elke aflevering kleiner, dus bij het elfde deel – Togo – was er weinig meer van over. Ik was al druk bezig met gedichten sprokkelen toen ik onverwachts op een autobiografie stuitte: Fauziya Kassindja’s Do they hear you when you cry (1998), door Pauline…

Lees verder

Afrika

Wat ik niet las, deel 5: Sierra Leone

30/09/2018

Op de dag waarop haar oom Alie aan Mariatu vraagt of ze terug wil gaan naar Magborou om eten uit de voorraadkist te halen, doet Mariatu iets ongehoords: ze zegt nee. In Sierra Leone horen kinderen altijd te doen wat hun wordt opgedragen, maar Mariatu en haar familie zijn al maanden op de vlucht voor rebellen die overal verwoesting zaaien en ze weet zeker dat ze vandaag nergens heen moet gaan. Ze heeft die nacht over palmolie gedroomd, en de…

Lees verder

Afrika

Swaziland: Much Courageous

08/07/2018

Swaziland is één van de laatste absolute monarchieën ter wereld. Mario Masuku, de leider van de verboden Swazische oppositiepartij People’s United Democratic Movement, noemde het land in 2011 een ‘eiland van dictatorschap in een zee van democratie’. Politieke partijen zijn er verboden, de vrijheid van meningsuiting wordt er constant bedreigd, en journalisten zijn er bang om hun werk te doen. Het is niet verwonderlijk dat maar weinig Swazische schrijvers een podium hebben gekregen. Iemand die zich niets aantrekt van het…

Lees verder